Kort samengevat
VO2 max is de maximale hoeveelheid zuurstof die het lichaam per minuut kan opnemen en gebruiken tijdens maximale fysieke inspanning, en geldt als de referentiemaat voor cardiorespiratoire capaciteit.
Het wordt gemeten met een progressieve inspanningstest op loopband of fiets, terwijl een gasanalysator de ingeademde en uitgeademde zuurstof registreert. Het hangt af van drie systemen die samenwerken: het vermogen van het hart om bloed rond te pompen, dat van de longen om het bloed van zuurstof te voorzien, en dat van de spieren om die zuurstof op te nemen en te gebruiken.
Het is een van de biomarkers met het meest consistente verband met sterfte door elke oorzaak in grote bevolkingsstudies: mensen met een hogere cardiorespiratoire capaciteit hebben, herhaaldelijk aangetoond in verschillende cohorten, een merkbaar lager overlijdensrisico dan mensen met een lage capaciteit, ook na correctie voor andere risicofactoren.
In tegenstelling tot veel biomarkers is VO2 max direct te beïnvloeden: gestructureerde training — een combinatie van langdurige aerobe inspanning op matige intensiteit en intervallen op hoge intensiteit — verbetert het meetbaar binnen enkele maanden, op elke leeftijd.