Kort samengevat
Mitochondriale disfunctie is de geleidelijke afname van het aantal, de kwaliteit en de energieproductie-efficiëntie van mitochondriën, de organellen die de meeste cellulaire energie in de vorm van ATP produceren.
Met de leeftijd hopen mutaties zich op in het mitochondriale DNA, dat minder goed wordt beschermd en hersteld dan het DNA in de celkern, en neemt de efficiëntie van de elektronentransportketen af, wat leidt tot minder ATP-productie en meer lekkage van reactieve zuurstofdeeltjes. Ook het proces dat beschadigde mitochondriën selectief opruimt — mitofagie — wordt minder effectief met de leeftijd.
Deze achteruitgang wordt in verband gebracht met spierzwakte, verminderd uithoudingsvermogen en vermoeidheid bij oudere mensen, omdat spierweefsel bijzonder afhankelijk is van een efficiënte mitochondriale energieproductie. Ook hersenweefsel, met zijn hoge energiebehoefte, wordt gevoelig geacht voor deze achteruitgang.
Interventies die worden onderzocht om mitochondriale functie te ondersteunen, zijn onder meer weerstandstraining en duurtraining (met het sterkste bewijs), NAD+-precursoren zoals NMN en NR, en urolithine A, dat mitofagie stimuleert. Bij mensen zijn de effecten van deze supplementen op harde functionele uitkomsten tot nu toe bescheiden vergeleken met het effect van lichaamsbeweging.