Kort samengevat
Calorierestrictie-mimetica zijn stoffen die proberen enkele van de cellulaire signaalroutes te activeren die door calorierestrictie worden geactiveerd — zoals AMPK-activering of mTOR-remming — zonder dat de calorie-inname daadwerkelijk wordt verlaagd.
Het idee ontstond uit de waarneming dat calorierestrictie bij dieren consistent de levensduur verlengt via routes zoals AMPK, sirtuïnes en mTOR-remming. Als een stof deze routes zou kunnen activeren zonder dat iemand daadwerkelijk minder hoeft te eten, zou dat in theorie vergelijkbare voordelen kunnen opleveren met een betere haalbaarheid.
Kandidaten die vaak in deze categorie worden genoemd, zijn onder meer metformine, resveratrol en rapamycine, elk met een ander werkingsmechanisme dat overlapt met een deel van de calorierestrictierespons. Geen van deze stoffen reproduceert echter het volledige effect van daadwerkelijke calorierestrictie, en de term 'mimeticum' beschrijft een gedeeltelijke overlap in mechanisme, geen bewezen gelijkwaardig resultaat.
Bij mensen bestaat er geen goedgekeurd geneesmiddel met de indicatie 'calorierestrictie-mimeticum voor longevity'; elke stof in deze categorie moet op haar eigen merites en eigen humane bewijs worden beoordeeld, niet op basis van de aantrekkelijke naam van de categorie.