Kort samengevat
GLP-1-receptoragonisten zijn geneesmiddelen die een natuurlijk darmhormoon nabootsen, waardoor de insulineafgifte toeneemt, glucagon wordt geremd en de maaglediging vertraagt, met effect op zowel bloedsuiker als eetlust.
GLP-1 (glucagonachtig peptide 1) is een hormoon dat de darm afgeeft na het eten en dat inwerkt op de alvleesklier, de maag en verzadigingscentra in de hypothalamus. Geneesmiddelen zoals semaglutide, liraglutide en tirzepatide (dat ook op de GIP-receptor werkt) verlengen en bootsen dat signaal na, aanvankelijk goedgekeurd voor diabetes type 2 en, in hogere dosering, voor obesitas.
Een grote cardiovasculaire trial met semaglutide bij volwassenen met overgewicht of obesitas en bestaande hart- en vaatziekte, maar zonder diabetes, liet een vermindering zien van belangrijke cardiovasculaire events ten opzichte van placebo. Dit is een van de solidste humane uitkomstenbewijzen onder de geneesmiddelen die worden besproken in het longevity-veld, hoewel ze niet zijn goedgekeurd of op de markt gebracht als 'anti-verouderingsmiddel'.
De meest voorkomende bijwerkingen zijn maagdarmklachten — misselijkheid, braken, obstipatie — en minder vaak zijn gevallen van pancreatitis of galblaasproblemen beschreven. In Nederland zijn dit receptplichtige geneesmiddelen onder toezicht van het CBG-MEB, en de goedgekeurde indicatie blijft diabetes type 2 en obesitas, niet longevity bij metabool gezonde mensen.