Kort samengevat
Fotobiomodulatie is de blootstelling van huid of weefsel aan rood of nabij-infrarood licht van lage intensiteit, met als voorgesteld mechanisme dat het licht wordt geabsorbeerd door cytochroom-c-oxidase in de mitochondriën en daarmee de celenergieproductie beïnvloedt.
Het voorgestelde werkingsmechanisme berust op de absorptie van licht in een specifiek golflengtebereik (doorgaans 600 tot 900 nanometer) door een enzym in de mitochondriale ademhalingsketen, wat de ATP-productie tijdelijk zou kunnen stimuleren en reactieve zuurstofdeeltjes zou kunnen moduleren. Dit is een plausibel biochemisch mechanisme, gedocumenteerd in celkweek en bij dieren.
Bij mensen bestaat het meest gevestigde bewijs voor huidtoepassingen — enkele gerandomiseerde trials tonen bescheiden verbeteringen in huidtextuur en collageendichtheid bij cosmetisch gebruik — en voor pijnbestrijding bij bepaalde musculoskeletale klachten. Voor bredere longevity-claims, zoals verbeterde mitochondriale functie in inwendige organen of algehele vitaliteit, is het bewijs veel beperkter en vaak afkomstig van kleine, niet-geblindeerde studies.
Het apparaat en het protocol (golflengte, dosis, blootstellingsduur) verschillen sterk tussen studies en tussen commerciële producten, wat vergelijking bemoeilijkt. Het is over het algemeen goed verdragen bij correct gebruik, maar oogbescherming is nodig en de langetermijneffecten van herhaalde blootstelling zijn niet uitgebreid onderzocht.