Kort samengevat
ApoB is het structurele eiwit dat aanwezig is in elk LDL-, VLDL- en IDL-cholesteroldeeltje — één ApoB-molecuul per deeltje — waardoor de concentratie in bloed rechtstreeks het aantal potentieel atherogene deeltjes weerspiegelt.
Het LDL-cholesterol dat routinematig wordt gemeten, is eigenlijk een schatting van de hoeveelheid cholesterol die in die deeltjes wordt vervoerd, niet het aantal deeltjes zelf. Twee mensen kunnen hetzelfde LDL-cholesterol hebben en toch een sterk verschillend aantal circulerende deeltjes, als die deeltjes van verschillende grootte zijn.
ApoB vermijdt die dubbelzinnigheid: omdat er precies één ApoB-molecuul per LDL-, VLDL- of IDL-deeltje is, komt het meten ervan neer op het rechtstreeks tellen van hoeveel deeltjes die zich in de vaatwand kunnen afzetten, circuleren. Verschillende mendeliaanse-randomisatiestudies en studies met klinische uitkomsten ondersteunen dat het aantal deeltjes, meer dan de hoeveelheid cholesterol die ze vervoeren, de causale factor is bij de vorming van atherosclerotische plaque.
Daarom adviseren recente lipidenrichtlijnen om ApoB (of, als redelijk alternatief, non-HDL-cholesterol) te bepalen, vooral bij mensen met hoge triglyceriden, diabetes, of LDL dat niet overeenkomt met andere markers — situaties waarin LDL-cholesterol het werkelijke risico kan onderschatten.